Ze Wstępu:

Zawsze darzyłem szacunkiem pasjonatów. Jak ich zdefiniować? Nie- groźne świry zgłębiające jakąś wiedzę, gnani jakimiś wewnętrznymi głosem? Bo przecież w przeciwieństwie do klasycznych naukowych karierowiczów starają się oni zgłębić jakiś temat wyłącznie dla sie- bie, a nie dla kariery... Na szczęście żyjemy już w erze internetu. I ci pasjonaci otrzy- mali od losu swoje okienko w którym mogą nam przekazać swoje pasje.
Mogą nam pokazać że historia może być też ciekawa, a nawet fascynująca. Jednym z takich pasjonatów jest Jarosław Gałuszka, którego część czytelników na pewno odkryła poprzez jego facebooka, gdzie od czasu do czasu zamieszcza swoją niekończącą się opowieść o wojnie na Pacyfiku. Pisać oczywiście każdy może. Ale żeby przyciągnąć czytelników trzeba po prostu mieć talent. Literacki talent.
W czasach Wikipedii każdy może bowiem mieć wiedzę na jedno kliknięcie o wojnie na Pacyfiku. Oczywiście dla jednych, tak zwanych minimalistów taka wiedza wystarcza. Wystarczy przecież wiedzieć kto kiedy wygrał i ile osób poległo w jakiejś bitwie. Ale przecież za każdą bitwą kryją się poszczególne dramaty ludzkie. Dramaty po- szczególnych jednostek. I Jarosław Gałuszka właśnie pokazuje nam dzieje tych jednostek. Ze zdziwieniem zauważamy że ci bezbarwni w czasach pokojowych ludzie, którzy nigdy nie marzyliby nawet o tym aby zostać pilotem samolotu, odkrywają w sobie nagle cechy nieustraszonych wojowników. Z szarych myszek codziennego życia stają się herosami w wojnie na Pacyfiku. I właśnie ich losy pokazuje nam autor. Stara nam się przedstawić losy bohaterów z obu stron konfliktu. Jego największą pasją są oczywiście piloci Pacyfiku. Ale w tym tomie autor nie stroni też od pokazywania nam jednych z najbardziej dramatycznych starć nielotniskowcowych - cyklu bitew stricte morskich o Guadalcanal. W tomie drugim Bohaterów Pacyfiku autor poświęca też więcej uwagi Japończykom. Dzięki temu możemy spojrzeć na wojnę z dwóch stron widzenia. Autor kapitalnie wnika w mentalność Japończyków jakże odmienną od naszej. Pokazuje nam sposób zachowania i tryb myślenia swoich japońskich bohaterów, dla których śmierć jest jedynie przystankiem w ich życiu. Stąd właśnie wynika ich determinacja i walka z pogardą śmierci. To dlatego mogło się tam zrodzić Kamikadze,czyli masowy ruch samobójców w imię chwały i zarezerwowania sobie miejsca w świątyni Yokusumi...
Jeden z pilotów Kamikadze, który cudem przeżył swój ostatni lot w filmie dokumentalnym o lotnikach kamikadze z żalem mówi, będąc w tej świątyni, że jego nazwisko powinno być tutaj wyryte, wśród jego kolegów. I że nie widzi sensu swojego dalszego życia.

Pytani o taką postawę współcześni Japończycy, mówią że tego nie rozumieją, że oni nie byliby zdolni do takiego poświęcenia. Mają więc ten sam punkt widzenia ,co my,im współcześni.

Książka Gałuszki jest znakomitym uzupełnieniem historii US Navy S.E.Morisona. Pokazuje nam epizody tej wojny w wersji rozszerzonej z autorskim fiction, gdy wnika w głowy swoich bohaterów przelewając na papier ich ostatnie myśli przed nieuchronną śmiercią.Dla tych co przeczytali tom pierwszy Bohaterów Pacyfiku, tom drugi będzie kapitalną kontynuacją tomu pierwszego. Dla tych którzy nie czytali tomu pierwszego autor na pewno będzie pozytywnym odkryciem.

A więc miłej lektury!
Niech żyją pasjonaci!
Śmierć pseudonaukowym rozprawom karierowiczów!
Łubu-dubu, łubu-dubu i niech nam żyje prezes Ryba, co to wydaje kotwiczki już ponad 30 lat!

Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Między młotem a kowadłem.
Tak można określić sytuację Łotyszy podczas II wojny światowej. Po rocznej okupacji Łotwy przez Rosjan obfitującej w cały system represji, wielu z młodych Łotyszy uznało, że zrobią wszystko, żeby nie dopuścić do ponownej jej okupacji przez Sowietów.
W styczniu 1943 r.rozpoczęto formowanie Legionu Łotewskiego w ramachWaffen SS, który stanowił podstawę dwóch łotewskich dywizji - 15. i 19. dywizji grenadierówSS. Vinceowi Huntowi udało się dotrzeć do tych Łotyszy, którzy przeżyli walki na Pomorzu w 1945 r. pod koniec ich życia. Ich relacje autor wplótł w swoją opowieść.

Opowieść o ludziach bez Ojczyzny i bez przyszłości. Książka obala wiele mitów dotyczących jednostek łotewskich służących w armii niemieckiej.
Autor przedstawia m.in. relacje świadków, które jednoznacznie potwierdzają, że zbrodni wojennej w Podgajach na polskich żołnierzach nie dokonały broniące się tam z oddziałami niemieckimi i holenderskimi, oddziały łotewskie.
Książka obrazuje drogę łotewskiej 15. dywizji grenadierów SS od Łotwy, przez terytorium Polski do Odry, m.in. walki o Wał Pomorski, Kołobrzeg i ucieczkę wzdłuż wybrzeża Bałtyku.
Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Atlantyk to zbiór trzech opowieści.
Pierwsze dwie możemy zaliczyć do nowel historycznych opartych na faktach. Jedna z nich dotyczy historii okrętu "Jarvis Bay", który poświęcił się, aby ocalić inne statki konwoju. Druga dotyczy jednego z najsłynniejszych pojedynków okrętów w historii II wojnie światowej: "Bismarcka" z "Hoodem". Trzecie opowiadanie jest już autorską fikcją literacką. Ale wydarzenia, które autor w nim przedstawił, można powiedzieć,że były chlebem powszednim większości konwojów alianckich przemierzających Atlantyk. Klamrą która spina te trzy opowieści jest tytułowy Atlantyk, bo to właśnie tam toczy się ich akcja.
Wojciech Włódarczak (ur. 1998) absolwent historii i prawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor strony Burzliwe Morza XX wieku na Facebooku, na której publikuje swoją twórczość w odcinkach. To już piąta napisana przez niego książka.

Poprzednie tytuły to:
Dzień Armagedonu, Cicha noc, Piraci Kajzera i dwa tomy Świtu czerwonego słońca. A każda z nich zebrała wyśmienite recenzje u czytelników (można je przejrzeć na stronie Lubimy czytać).


Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Książki historyczne dzielą się na dwa rodzaje: sensu stricto naukowe (tzw. szkoła niemiecka), których nikt nie jest w stanie czytać oprócz recenzentów i to nie zawsze, oraz książki historyczne należące do tzw. szkoły francuskiej. Przedstawicielami tego drugiego nurtu są tacy historycy jak Norman Davis, Peter Englund, Barbara Tuchman, Robert MacDonell, Robert Massie, czy Cat Mackiewicz i Pobóg-Malinowski z naszej strony. To jest historia, którą się czyta! I do tej rodziny historyków niewątpliwie trzeba zaliczyć i S.E.Morisona. Oczywiście że nie on sam pracował nad tą historią. Zawsze dziękuje tym ,którzy pracowali razem z nim. Niektórzy z nich później zaczęli wieść własne życie historyka już niezależnego, ale piszącego w duchu Morisona. Do nich na pewno należy zaliczyć np. Rogera Pineau.
Normandia wydawała mi się zawsze najnudniejszym tomem. No bo o czym tu pisać? Na morzu nic się nie dzieje, bo siły niemieckie były zbyt słabe. Tak samo w powietrzu. Niemieckie samoloty nie istniały w nim praktycznie. Więc można powiedzieć jak w „Rejsie”:
„Nuda, nic się nie dzieje”. Ale nagle Morison rzuca nam coś co nas wbija w glebę: oto para Spitfire’ów ma za zadanie wykryć niemiecką obronę przeciwlotniczą i podać jej namiary na okręty, aby te swoją artylerią ją zniszczyły. Cały szkopuł polega na tym że ta para Spitfire’ów jest przynętą, prowokatorem, mającym uruchomić artylerię przeciwlotniczą, aby ją zlokalizować! Więc ciarki, gdy się pomyśli o tym, co oni robią! Drugi moment, który mną wstrząsnął to rozmowa dwóch głównodowodzących, obserwujących wsiadających do samolotów spadochroniarzy, którzy mają lądować na tyłach wroga. I nagle jeden z nich mówi spokojnym głosem, tak jakby mówił o wyniku meczu rugby albo footballu amerykańskiego: 86 procent z nich zginie! A ja przyglądam się zdjęciu zrobionemu w środku samolotu transportującego tych spadochroniarzy. Uśmiechnięte, młode twarze. Jeszcze nie wiedzą, że za chwilę zginą… Las krzyży nad „Omaha”. To też robi niesamowite wrażenie. Każdy krzyż to ludzki los młodego człowieka, który chciał żyć, jak inni w czasach pokoju. Ale los sprawił że przyjechał do Europy i walczył o jej wyzwolenie. Chwała Amerykanom za to, że przyszli Europie z pomocą. Szkoda, że nie mogli pomóc i nam w odzyskaniu nie- podległości.
Ale to już inna historia… Pomogli nam trochę później, za Ronalda Reagana, który powinien dostać Oskara za wybitną rolę prezydenta, którą zagrał. A jego próba mikrofonu, w której obwieścił,że właśnie wydał rozkaz do unicestwienia Imperium Zła, przeszła do historii.

Samuel Eliot Morison (1887–1976)

Kontradmirał, oficjalny historyk US Navy w II wojnie światowej, dwukrotny laureat Nagrody Pulitzera. Człowiek-legenda w USA. Jedna ze współczesnych fregat amerykańskich została nazwana jego imieniem.

Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Spojrzenie na wojnę 1812 r. ze strony rosyjskiego oficera, oficera który pisze swoje listy na bieżąco i patrzy na wojnę nie z perspektywy lat ale tak jak ją postrzegał na żywo, dzień po dniu, jest niezwykle cennym źródłem historycznym.

Ale listy Glinki to nie tylko opisy wojenne. To przede wszystkim obraz epoki w której żył, w czasach napoleońskich. Autor opisuje nam warunki życia w jakich żyli mu współcześni w Polsce, Niemczech szeroko pojętych, czy we Francji. Porównuje je do życia w Rosji i czasem dziwi się, że prości ludzie żyją na stopie o wiele wyższej niż w Rosji. Zachwyca się w pewnym momencie tym, że chłop niemiecki je chleb z masłem! Ale to także opis życia wyższych sfer. Z balami i wizytami w najdroższych restauracjach. Glinka zachwyca się Łazienkami w Warszawie, ale też architekturą Paryża. Jego listy to także opis obyczajów w różnych państwach Europy. Oczywiście jego spostrzeżenia czy uwagi dotyczące faktów czy postaci historycznych różnią się od naszego spojrzenia na nie. Jego zachwyt nad Suworowem, który wymordował obrońców Pragi, jest oczywiście dla nas mocno kontrowersyjny. Glinka konstatuje, że jedynym krajem, który nie wita wojsk rosyjskich z radością jest Polska, zapatrzona w Napoleona. Wszędzie indziej, w Saksonii, czy nawet we Francji tamtejsza ludność postrzegała ich, według niego, jak wyzwolicieli… 
Fiodor Nikołajewicz Glinka (1786–1880) był rosyjskim oficerem, członkiem towarzystw dekabrystów, poetą, prozaikiem i publicystą.
W latach 1805–1806 Glinka był adiutantem generała M.A. Miłoradowicza, brał udział w bitwie „trzech cesarzy” pod Austerlitz
2 grudnia 1805 roku. Po przejściu w stan spoczynku, w 1808 roku opublikował „Listy rosyjskiego oficera” – zapiski z kampanii lat 1805–1806. W 1812 roku ponownie wstąpił do armii jako adiutant Miłoradowicza i uczestniczył w bojach do końca 1814 roku. Brał udział w bitwach pod Tarutino, Małojarosławcem, Wiaźmą, Dorogobużem i Budziszynem. Po powrocie do Rosji, w 1815 roku ponownie opublikował swoje uzupełnione zapiski jako „Listy rosyjskiego oficera o Polsce, posiadłościach austriackich, Prusach i Francji, ze szczegółowym opisem wojny ojczyźnianej i zagranicznej w latach 1812–1814”,które są treścią tej książki. To wydanie w pięciu częściach przyniosło Glince literacką sławę

Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Enfant terrible niemieckiej U-bootwaffe. Potrafił wracając z patrolu na pokładzie U-boota krzyknąć przez tubę do oczekujących go na pirsie VIP-ów: Czy naziści jeszcze są u władzy?.Gdy wchodził do najpopularniejszego lokalu w Paryżu w czasach wojny Szeherezady orkiestra przerywała swój występ i grała specjalnie na jego cześć Je taime. Z Ewą Braun tańczył przy swingu Submarine. Wielcy admirałowie Raeder i Donitz umawiali się z nim na śniadanie o 14, bo wiedzieli że o tej porze dopiero je spożywa po pijanej nocy w Szherezadzie. Gdy wszyscy na spotkaniu z Hitlerem pili wódkę małymi łyczkami, on jeden wypijał kieliszek jednym haustem. Odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Skrzyżowanymi Mieczami. Jako oficer na U-48 zatopił ok. 200 000 BRT alianckich statków. Jako dowódca U-564 zatopił prawie 100 000 BRT. Po wojnie, na pierwszym zjeździe U-boociaży w Hamburgu, w płomiennym przemówieniu bronił admirałów Raedera i Dnitza siedzących w więzieniu. Nigdy nie wstąpił do Bundesmarine na znak protestu przeciw szykanowaniu w Niemczech byłych U-boociarzy i przylepianiu im łatki morderców.


Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

To jedna z tych książek, której się nie zapomina.
Książka o umieraniu Wielkiej Armii. I żadne liczby nie oddadzą tej tragedii tak mocno, jak relacja bezpośredniego uczestnika tego marszu śmierci spod Moskwy. Ale to także książka o instynkcie życia i o niewiarygodnych rzeczach, które jest w stanie zrobić człowiek, aby przetrwać. Niepokonani na polu walki, ci niezwyciężeni przegrali z nieludzkim mrozem i głodem, które zbierały okrutne żniwo. Dla tych którzy przetrwali, cesarz był drogowskazem i nadzieją na lepsze jutro. Dopóki żył, wierzyli że jeszcze zwyciężą, jak zawsze wcześniej. Więc do ostatnich chwil swojego życia gotowi byli krzyczeć Niech żyje cesarz!. I byli gotowi za niego umierać bez słowa skargi. Bo to on nadał sens ich życiu.


Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Gdyby każdy z U-bootów osiągnął przynajmniej 25% tego, co osiągnął U-48, to Niemcy wygrałyby Bitwę o Atlantyk i prawdopodobnie II wojnę światową! Opowieść o ludziach, którzy tworzyli legendę okrętu o załodze. Przez okręt przewinęły się prawdziwe sławy U-bootwaffe, dowódcy, którzy osiągnęli na pokładzie tego U-boota niebywałe sukcesy. Wystarczy wymienić Herberta Schultze, Heinricha Bleichrodta, czy Hansa Rudolfa Rsinga.

Autor, Łukasz Grześkowiak, specjalizuje się w tematyce U-bootów. Jest autorem następujących książek: Walker pogromca U-bootów, U-booty na Morzu Śródziemnym 1941-1944, U-booty na Morzu Śródziemnym 1943-1944. Zagłada oraz U-505 Prawda o wojnie na morzu.


Książka już dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

"Szli na wojnę po ordery, a wracali do Rosji po spektakularnej klęsce, którą trudno było zrozumieć w całym ówczesnym świecie. Wspomnienia oficera, lekarza dywizyjnego, odsłaniają kulisy tej klęski. Obraz, który się wyłania z tych wspomnień, można jedynie porównać do historii z *Paragrafu 22* Josepha Hellera. Na jednym z odcinków frontu okazało się, że przyjęto do szpitala, a potem zwolniono do domu niewiarygodną liczbę żołnierzy z tą samą raną – przestrzelonym palcem wskazującym. Innym razem wizytujący dowódca dywizji wręczył medal św. Jerzego pierwszemu z brzegu rannemu żołnierzowi w sali szpitalnej. Nie wiedział, że ten został trafiony w cztery litery przez swoich, gdy próbował zdezerterować z linii frontu. Niewiarygodna korupcja, pijaństwo, chaos organizacyjny oraz nieudolność dowódców – to główne przyczyny klęski armii carskiej, jakie rysują się w książce *Na japońskiej wojnie*, napisanej przez świadka historii – lekarza carskiej armii, Wikientija Wikientiewicza Wieriesajewa.

Wikientij Wikientiewicz Wieriesajew (1867–1945)

Był rosyjskim pisarzem, lekarzem i krytykiem literackim. Jego twórczość koncentrowała się na analizie psychologicznej i społecznej, często poruszając tematykę medyczną. Najbardziej znany jest z książki *Zapiski lekarza*, w której realistycznie opisał doświadczenia zawodowe lekarza i dylematy etyczne związane z medycyną. Jego prace miały duży wpływ na rosyjską literaturę przełomu XIX i XX wieku.

Książka wkrótce dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Wojna bez ofiar..., czy to możliwe? Krążownik pomocniczy "Kronprinz Wilhelm" udowodnił, że jest to możliwe. Zatopił kilkanaście alianckich statków, ale dopiero wówczas, gdy ich załogi się poddały i przeszły do niewoli na niemiecki krążownik – legendę pierwszej wojny światowej. Jednym z oficerów tego okrętu był Polak, hrabia Stanisław Nieżychowski. Los zmusił go do walki po jednej ze stron konfliktu. Nigdy nie ukrywał on jednak swojej polskości, do tego stopnia, że orkiestra okrętowa, aby sprawić mu przyjemność, grała polskie pieśni patriotyczne.
Stanisław Nieżychowski (1888-1964)
Polak z niemieckim tytułem hrabiowskim, oficer na krążowniku pomocniczym "Kronprinz Wilhelm". Po pierwszej wojnie światowej pozostał w USA, gdzie został prezesem polsko-amerykańskiego towarzystwa żeglugowego.


Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Cuszima to jedna z najważniejszych bitew w dziejach świata. To tam narodziło się nowe mocarstwo światowe – Japonia – które osiągnie swoje apogeum w ataku na Pearl Harbour. To tam też miał miejsce początek końca rosyjskiego caratu... – My też byliśmy gotowi umierać jak ci na „Sisoju Wielkim” – powie lekarz, widząc jak olbrzymi pancernik tonie, strzelając do końca ze swoich dział. Śmierć nie była jednak rzeczą najgorszą. Z nią byli wszyscy pogodzeni już przed bitwą. Najgorszą rzeczą jaką mogli utracić w tej bitwie marynarze, był honor. I dlatego tak bardzo zabolało ich to, że w kraju próbowano ich tego honoru pozbawić. Piętno Cuszimy pozostało do końca życia tych, którzy ocaleli. Musieli z tym żyć, często żałując że nie polegli razem ze swoimi kolegami gdzieś tam, w drodze do Władywostoku…

fragment wstępu Andrzeja Ryby

Włodzimierz Siemionowicz Krawczenko (1873‒1927) Podczas przejścia pod Cuszimę służył jako lekarz na krążownikach „Izumrud" i „Aurora". Na tym ostatnim przeżył bitwę pod Cuszimą. Po raz pierwszy w historii zastosował na pełnym morzu aparat rentgenowski, dzięki czemu ocalił życie wielu marynarzom.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Wojciech Włodarczyk zabiera nas w kolejną fascynującą podróż literacką. Tom drugi „Świtu Czerwonego Słońca” pokazuje nam jedną z najważniejszych bitew morskich II wojny światowej, która wyznaczyła charakter działań na Pacyfiku do końca wojny. To właśnie od tej bitwy stało się jasne, że wojnę wygra ten, kto osiągnie przewagę w powietrzu. Wojciech Włodarczyk jak zawsze pokazuje nam bitwę z wielu punktów widzenia. Widzimy ją oczami prostego marynarza, ale i najwyższych oficerów „Repulse” i „Prince of Wales”, a także tych, którzy znaleźli się na szczytach władzy, jak Churchill czy Yamamoto. „Kapelan okrętowy zostaje przy śmiertelnie rannym marynarzu, którego już nic nie uchroni przed śmiercią, wiedząc o tym że okręt zaraz zatonie... Komandor Leach odmawia zejścia z okrętu, bo tak nakazuje mu honor i wspina się na pomost, aby pozostać ze swoim okrętem na zawsze. Honor, wypełnienie swojego obowiązku do końca ze stoickim spokojem, ale także okazywanie sobie pomocy nawzajem w ekstremalnych warunkach sprawia, że mimo tragedii książka jest optymistyczna z punktu widzenia oceny ludzkiej natury...”

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Niezwykła książka Ivana Bogdana, oficera służb specjalnych Ukrainy, który osobiście aresztował ponad 100 szpiegów rosyjskich i zwolenników "ruskiego miru". Okazuje się że "piąta kolumna" działała na Ukrainie już od 2014 roku, również i w wymiarze sprawiedliwości. Ukraiński tytułowy patriota musiał walczyć nie tylko z wrogiem zewnętrznym, ale i tym wewnętrznym. Doświadczył tego również i autor, przetrzymywany w areszcie na podstawie sfingowanych dowodów. Podział na Ukrainę patriotyczną jak i skorumpowaną i zdradziecką w latach 2014-2018 bardzo wyraźnie zarysowuje autor w tej książce. Żeby zrozumieć dzisiejszą Ukrainę trzeba koniecznie przeczytać tę książkę. Autor zginął w "Azowstali" od rosyjskiej bomby. Pośmiertnie został odznaczony przez prezydenta Zeleńskiego orderem "Bohatera Ukrainy".

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

"Po drugiej stronie okopów" to swoisty wywiad-rzeka z ukraińskim szpiegiem, który przeszedł na stronę rosyjską. Ale autor nie ogranicza się tylko do wywiadu. Przytacza szereg własnych treści, które pokazują czytelnikowi szerszy kontekst wojny rosyjsko-ukraińskiej, która de facto zaczęła się w 2014 roku. Autor pokazuje nam całą paletę postaci i organizacji, które pojawiły się na początku istnienia tzw. DNR. Są więc tu i "zielone ludziki" Armii Czerwonej, i Wagnerowcy, i organizacje które nie wiadomo komu służą w rzeczywistości. Opowieść szpiega jest wstrząsająca. Jest o m.in. świadkiem tortur stosowanych na jeńcach ukraińskich. Czytając jego opowieść, nie chce się wierzyć, że ludzie ludziom mogli zgotować taki los w XXI wieku.

Iwan Bogdan całe swoje życie poświęcił historii współczesnej Ukrainy. Nie tylko ją opisywał, ale i ją tworzył. Jego DNA to pułk "Azov". Z niego się wywodził i z nim uratował Mariopol przed zajęciem go przez "zielonych ludzików" Putina.

Ostatni rozdział jego życia był tragiczny. Obrońca "Azovstali" traci w boju stopę. Mimo to dalej bierze udział w działaniach wojennych (jego zdjęcie bez stopy widnieje na okładce). Pod sam koniec oblężenia "Azovstali" ginie od bomby lotniczej.

Prezydent Zeleński publicznie ogłosił, że przyznaje mu pośmiertnie najwyższe odznaczenia "Bohatera Ukrainy".

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

O autorze opracowania naukowego:
Kamil Kartasiński - doktor nauk humanistycznych, pisarz, publicysta, wykładowca, autor książek i artykułów naukowych. Miłośnik historii Powstania Styczniowego, a w szczególności oddziału Żuawów Śmierci.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Bitwa pod Kuantan to niewątpliwie jedna z przełomowych bitew II wojny światowej. To właśnie tam po raz pierwszy siły powietrzne udowodniły swoją wyższość nad masywnymi okrętami, płynącymi na otwartym morzu. Od tej pory wiadomo było, że najważniejszy element w wojnie o Pacyfik będzie stanowiło lotnictwo. Wojciech Włódarczyk w pasjonujący sposób przedstawia nam historię z różnych punktów widzenia. Tom pierwszy pokazuje przebieg wydarzeń do samej bitwy. Autor przybliża nam przeżycia nie tylko dowódców, lecz także prostych marynarzy - i to z obu stron konfliktu. Losy bohaterów splotą się w końcu w tej wielkiej bitwie, w której polegną obok siebie...

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Debiutancka książka Kacpra Jana Gęsiora opowiada o udziale amerykańskiej 1. Dywizji Piechoty Morskiej w walkach o Guadalcanal, jednej z najważniejszych kampanii II wojny światowej w obszarze Pacyfiku, trwającej od sierpnia 1942 r. do lutego 1943 r. Marines służący pod dowództwem gen. maj. Alexandra A. Vandegrifta toczyli boje w najtrudniejszym okresie zmagań o "piekielną wyspę". Opierając się na źródłach archiwalnych, narracjach osobistych oraz literaturze tematu, autor przedstawił w kompleksowy sposób działania 1. Dywizji Piechoty Morskiej. Wykorzystał w swojej pracy wspomnienia zarówno szeregowych marines, jak i dowódców, dzięki czemu możemy śledzić walkę w tym "tropikalnym piekle" z różnych punktów widzenia. To właśnie na tej wyspie narodziła się legenda marines. Musieli oni walczyć w ekstremalnych warunkach i to nie tylko z Japończykami, ale też z chorobami tropikalnymi, naturą i wszechobecnym podczas całej kampanii głodem. W czasie tych działań branie jeńców należało do rzadkości. To dlatego jeden z prowizorycznych grobów należący do poległego na Guadalcanal marine zdobił napis:

I gdy przybył do bram Nieba,
Do Świętego Piotra rzeknie:
Melduje się kolejny Marine, Sir.
Już swoje odsłużyłem w piekle...


Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Wspomnienia Mikołaja M. Krasnowa to obok Herlinga-Grudzińskiego czy Aleksandra Sołżenicyna najbardziej wstrząsająca lektura dotycząca Gułagów. Autor spędził w nich 10 lat. O swoim losie dowiedział się już na długo przed ogłoszeniem wyroku od zarządcy więzienia w Lefortowie, Merkułowa, prawej ręki Berii: "Zabić Was od razu to za mało. Wy i tak zginiecie, pracując jadnak przedtem za 70 równoleżnikiem na rzecz naszej znienawidzonej przez Was, komunistycznej ojczyzny". Mikołaj Mikołajewicz Krasnow wraz ze swoim ojcem i dziadkiem został wydany już po wojnie władzom radzieckim przez Anglików, któzy w ramach porozumienia ze Stalinem, wszystkich Rosjan, którzy trafili do niewoli angielskiej, wydali sowietom. Jego dziadek, ataman kozacki Piotr Nikołajewicz Krasnow był obok Denikina, Kołczaka czy Judenicza najsłynniejszym rosyjskim "białym" generałem walczącym z bolszewikami. W czasie II wojny światowej organizował oddziały kozackie walczące o wolną Rosję przy boku hitlerowskich Niemiec. Jego wnuk, autor książki, był oficerem armii jugosłowiańskiej. W czasie spotkania w więzieniu lefortowskim dziadek autora powiedział mu, że o tym co przeżyje musi napisać książkę. "Pisz wyłącznie prawdę" - dał mu ostatnią radę. I Mikołaj Mikołajewicz, jego wnuk, napisał tylko prawdę. Wstrząsającą - o zdradzie Anglików, którzy wydali Kozaków sowietom i o zbrodniach Stalina. Autor, prawdopodobnie za to, że napisał tę książkę, demaskującą zbrodniczy system łagrów, został zamordowany w Argentynie, zaledwie rok po tym jak połączył się ze swoją żoną.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Historia jednej z najbardziej niezwykłych jednostek Powstania Styczniowego, Żuawów Śmierci. Żołnierze tej jednostki składali specjalną przysięgę, że prędzej zginą bohaterską śmiercią niż ustąpią z pola bitwy swojemu przeciwnikowi. Ubrani w czarne mundury z białym krzyżem na piersi, z czerwonymi frezami na głowie, wzbudzali postrach na polach bitew. Ta niezwykle barwna formacja, dowodzona przez charyzmatycznego francuskiego dowódcę, Franciszka Rochebruna, nazywana jest czasem "komandosami" Powstania Styczniowego. Była bowiem jednostką do działań specjalnych, biorąc m.in. udział w słynnych bitwach Powstania Styczniowego pod MIechowem, Chrobrzem i Grochowiskami.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Szumilin nigdy się nie znudzi. Jego sposób narracji i ilość niezwykłych epizodów wojennych, a także obraz Armii Czerwonej idącej jak walec do przodu bez względu na własne straty, na długo zostanie w pamięci czytelników. Ci, którzy walczyli na pierwszej linii nie otrzymywali orderów. A po co im ordery, gdy tam średnia życia wynosiła dwa tygodnie? - argumentowali ich dowódcy, siedzący bezpiecznie na tyłach...

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

"Jeśli by mnie uśpiono na sto lat i po tych stu latach obudzono i zapytano jaka jest doktryna wojenna Rosji, odpowiedziałbym, że taka sama jak w drugiej wojnie światowej. Nic się nie zmieniło od tych czasów do dzisiaj i nie zmieni się w przyszłości" - Oleksiej Arestovicz, doradca prezydenta Zeleńskiego i najpopularniejszy komentator wojny rosyjsko-ukraińskiej. "Gdy dają mi sto ludzi pod komendę, to wiem że po dwóch tygodniach walk z tej setki nie zostanie przy życiu prawie nikt. Ale przecież dostanę po nich następną setkę, która znowu starczy na dwa tygodnie... Wszak ludzi u nas dużo, więc dowództwo ich nie żałuje" - dowódca kompanii Szumilin, tytułowy "Wańka-trep". Wstrząsające wspomnienia dowódcy kompanii piechoty, Szumilina. Książka inna niż wszystkie napisane z perspektywy rosyjskiej o drugiej wojnie światowej. Obalająca wiele mitów o Armii Czerwonej.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Zatopienie "Scharnhorsta" to jeden z najbardziej dramatycznych epizodów walk o konwoje arktyczne zmierzające do Rosji w czasie drugiej wojny światowej. Najnowsza książka Wojciecha Włódarczaka to zbeletryzowana opowieść o bitwie za Przylądkiem Północnym. "Cicha Noc" pokazuje nam nie tylko wierny prawdzie historycznej przebieg zdarzeń, ale i całą paletę przeżyć uczestników obu stron bitwy, zarówno tych fikcyjnych jak i historycznych postaci, których losy splatają się ze sobą. Autor pokazuje nam świat pełen sprzecznych emocji swoich bohaterów, gdzie nienawiść splata się z miłością, a przyjaźnie są wystawione na ciężką próbę w obliczu ekstremalnych warunków, gdzie życie i śmierć dzieli tak cienka linia. Dla wielu z nich, tytułowa "Cicha Noc" zapada na zawsze... Z około 2000 członków załogi "Scharnhorsta" uratowało się bowiem jedynie 36 ludzi.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

"Bohaterowie Pacyfiku" to niezwykła książka o pilotach lotniskowców amerykańskich. Jarosław Gałuszka przybliża nam kulisy powstawania słynnych dywizjonów, przebiegu ich szkolenia i sylwetki najwybitniejszych pilotów. Pokazuje ich drogę od rekrutacji do walk w których brali udział - zarówno w ramach operacji "Torch" jak i w zmaganiach na Pacyfiku. Często anonimowi w wielu opracowaniach o wojnie piloci, w tej książce w końcu odzyskują swoją tożsamość. A przecież to właśnie przede wszystkim oni wygrali wojnę na Pacyfiku!

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Powieść Antonina Liska stała się dla Czechów tym, czym dla nas ”Dywizjon 303” Arkadego Fiedlera. Autor wykorzystał w książce wiele wątków autobiograficznych, gdyż sam był pilotem czeskiego Dywizjonu 312 podczas Bitwy o Anglię. To nie tylko opowieść o bitwach lotniczych(świetne sceny batalistyczne!). To także opowieść o ludzkich uczuciach-przyjaźni i miłości. Ale też i o przemijaniu człowieka z tą chakterystyczną dla czeskiej literatury nutką filozoficzną. Jednym słowem:wielka literatura czeska! Na kanwie tej książki powstał znakomity czeski film „Ciemnoniebieski świat” Jana Sveraka.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.



Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Niełatwo jest nakłonić bohaterów walki o wolność i niepodległość do wspomnień. To ludzie jeszcze całkiem młodzi, zaangażowani w wiele spraw i problemów życia społecznego, politycznego, gospodarczego, kulturalnego. Niezbyt chętnie opowiadają o przeszłości, zupełnie zaś trudno jest namówić ich do pisania o dawnych dziejach. A jednak udało się! Może trochę przyczyniła się do tego panująca obecnie pandemia, która dla wielu z nas przyniosła „wielkie zatrzymanie” i związany z nim czas na refleksję i zastanowienie. Oddajemy do rąk Czytelników wspomnienia dziesięciu działaczy Niezależnego Zrzeszenia Studentów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w latach 1980-1989. Są one świadectwem dramatycznych czasów, skomplikowanych wyborów, najtrudniejszych życiowych egzaminów. A równocześnie są zapisem radosnego studenckiego życia, solidarności i przyjaźni. To także ważne kartki z dziejów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. A pamiętajmy, że środowisko tej uczelni Biuro Polityczne KC PZPR na posiedzeniu w dniu 24 maja 1983 r. uznało za najbardziej ekstremistyczne w Polsce (obok środowisk Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Medycznej w Krakowie). Partyjni bonzowie opierali się z pewnością na raportach Służby Bezpieczeństwa, a więc wiedzieli co pisali! Życzymy miłej lektury i miłych wspomnień

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Historia Polski przez pryzmat dziejów jednej rodziny spod Krakowa – od I wszej wojny światowej poprzez bolszewicką do II wojny światowej. Autor osobiście, twarzą w twarz zabijał Niemców, Rosjan i Ukraińców. Zabijał, aby przeżyć. Niezwykła historia zapomnianej książki wydanej w latach 50. na Zachodzie wyłącznie w języku angielskim. Teraz pierwsze polskie wydanie.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

„Moje życie w Armii Czerwonej” Alfreda Wirskiego – to fascynujące wspomnienia Polaka, który wbrew sobie został wcielony do Armii Czerwonej, podobnie jak trzy roczniki -19, 20, 21-latków ze Lwowa i kresów wschodnich. Stracone pokolenie polskiej młodzieży, której dzieje na bazie wspomnień własnych i kolegów opisuje autor. Tylko nielicznym z nich udało się przetrwać i trafić do armii Andersa.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Bitwa jutlandzka – największa bitwa I wojny światowej, jedyna w swoim rodzaju, gdy największe floty świata wyszły w morze żeby rozstrzygnąć tu i teraz, raz na zawsze, kto będzie panował na morzach i oceanach świata. Starcie tytanów, dramatyczne zwroty akcji, odwaga i bezgraniczne poświęcenie marynarzy z obu stron, dla których honor był ważniejszy niż śmierć – wszystko to składa się na tę fascynującą opowieść o legendarnej bitwie, jednej z najważniejszych w historii świata.

Wojciech Włódarczak (ur. 1998) – s tudent h istorii i p rawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od najmłodszych lat interesuje się dziejami ludzkości. Zajmują go szczególnie konflikty zbrojne ubiegłych dwóch stuleci oraz wojny morskie, o których pisze na założonej przez siebie stronie „Burzliwe Morza XX wieku” na Facebooku, gdzie zdobył zaufane grono czytelników. Uważa, że w poznawaniu historii nieodłączne jest zrozumienie pojedynczego człowieka, czego szuka w tajnikach psychologii. Oddany fan Royal Navy i Dana Simmonsa. Miłośnik dobrej książki, wędrówek górskich z przyjaciółmi i muzyki klasycznej.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

„Wańka-trep” to kultowa w Rosji książka (cztery tomy!) o wojnie. Całą rosyjską wielką literaturę wojenną, jak twierdzi autor – należy wyrzucić do kosza. Tworzyli ją bowiem tzw. „tyłownicy”, którzy nie mieli pojęcia o tym co tak naprawdę działo się na pierwszej linii frontu. On wiedział – był na niej bowiem cztery lata! Epokowe, niezwykle emocjonujące dzieło, styl literacki godny Sołżenicyna czy Kuzniecova!

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Wspomnienia francuskiego arystokraty Maurice’a de Taschera (1786–1813), krewnego Cesarzowej Józefiny, należą do jednych z najciekawszych z epoki napoleońskiej. W roku 1804 zainspirowany wielkimi sukcesami Napoleona wstępuje do szkoły wojskowej w Fontainebleau i rozpoczyna karierę żołnierza. Ale jego dziennik to nie tylko opis bezwzględnej wojny. Maurice de Tascher ze swoim zmysłem artystycznym wspaniale opisuje nam architekturę, sztukę i modę w miejscach, które odwiedził. To także niezwykle szczegółowy opis obyczajów epoki. Część jego zapisków, co jest dla nas szczególnie cenne, dotyczy terytoriów Polski. Szlak jego podróży i udziału w walkach wiódł przez Niemcy, Polskę, Hiszpanię i w końcu Rosję. Chociaż udało mu się przetrwać katastrofalny odwrót napoleońskiej armii spod Moskwy umarł z wycieńczenia w Berlinie w 1813 roku.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Nieznane do tej pory kulisy działalności na rzecz polskiej prawicy w Stanach Zjednoczonych małżeństwa Andrzeja i Danuty Cisek. Przez ich dom w latach 90. przewinęła się cała plejada polskiej prawicy - od Anny Walentynowicz , Leszka Moczulskiego i Romualda Szeremietiewa do Kornela Morawieckiego i Andrzeja oraz Anny Gwiazdów. Pasjonująca relacja z tych spotkań, a także z działalności organizacji Americans for Independent Poland, której celem było m.in. wywieranie presji na Amerykański Kongres i przedstawianie mu polskiej racji stanu. Byli też Fundatorami Nagrody im. Jerzego Łojka, zaangażowali się w ratowanie Instytutu Piłsudskiego. Ta książka to świadectwo ludzi, dla których słowo "patriotyzm" nie jest pustym frazesem.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Pasjonująca opowieść o pojedynkach okrętów podwodnych w pierwszej wojnie światowej . Wygrany przeżywał – przegrany szedł na dno zwykle z całą załogą. Dramatyczne pojedynki w oparciu o wspomnienia tych, którzy przeżyli. Pierwsze na polskim rynku tak cało - ściowe ujęcie tego tematu. Fascynujacy temat i dobre pióro. Czy trzeba czegoś więcej, żeby zareklamować tę książkę?

Miłosz Iwo Sosnowski Doktor nauk humanistycznych w zakresie historii (2015, Uni - wersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) i magister poli - tologii (1999 Uniwersytet Warszawski). Autor książki „Krew i honor. Działalność bojówkarska ONR w Warszawie w latach 1934-1939” oraz: „Badania nad rodowodem i tożsamością na - rodową Fryderyka Nietzschego”. Autor wielu artykułów popularno-naukowych, recenzent ksią - żek historycznych.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Operacja „Torch” – to najbardziej niedoceniana operacja w drugiej wojnie światowej. Jednak to nigdy przedtem nie użyto jednostek desantowych na tak wielką skalę. Doświadczenie zdobyte w tej operacji stało się też krokiem milowym do otworzenia drugiego frontu. I w końcu powodzenie operacji „Torch” stało się początkiem końca Rommla w Afryce. Zaskakujące zwroty akcji na wszystkich polach walki – na mo - rzu, lądzie i w powietrzu w oparciu o relacje z pierwszej ręki zebrane przez autora na miejscu walk.

Samuel Eliot Morison (1887–1976) Kontradmirał, oficjalny historyk US Navy w II wojnie światowej, dwukrotny laureat Nagrody Pulitzera. Człowiek-legenda w USA. Jedna ze współczesnych fregat amerykańskich została nazwana jego imieniem.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Tadeusz Pełczyński żył w okresie w którym musiał walczyć dwukrotnie o niepodległość Polski – w legionach i w II wojnie światowej. Jego życiorys, jak i jego rodziny – żony Wandy Pełczyńskiej i ich syna był podporządkowany jednej idei: walce o niepodległość Polski. Po klęsce wrześniowej od początku wszedł w struktury Polskiego Państwa Podziemnego. W latach 1940–1941 komendant Okręgu Lubelskiego ZWZ. Od lipca 1943 zostaje zastępcą komendanta głównego AK. Dowodzi akcjami sabotażowymi przeprowadzanymi przez oddziały Kedywu. Ciężko ranny w Powstaniu Warszawskim, po wojnie na emigracji.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

"Pośmiertny pamiętnik młodego żołnierza, Helmuta Pabsta. Pisany z narażeniem życia,ponieważ jest antywojenny i w swoim przekazie antyhitlerowski opowiada o codziennych wydarzeniach, w tym i tych najbardziej przerażających. Książka jest fascynującym, osobistym zapisem dni jednej z największych kampanii II wojny światowej.Według brytyjskiego czasopisma""Obserwer"" to arcydzielo literatury pamietnikarskiej II wojny światowej"

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Wstrząsająca historia żołnierza wloskiego na froncie wschodnim.Wspomnienia Cortiego stanowią klasykę literatury pamiętnikarskiej dotyczącej frontu wschodniego.28 dni tragicznego odwrotu armii włoskiej z frontu wschodniego w oczach jednego z tych nielicznych,którzy ocaleli.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Kobiety w dywersji i sabotażu! Wysadzające mosty, tory kolejowe, niszczące samoloty i biorące udział w najsłynniejszych zamachach Armii Krajowej! Relacje uczestniczek tajnego specjalnego kobiecego oddziału dywersji („DYSK”) Komendy Głównej Armii Krajowej, złożone głównie na przełomie lat 60. i 70-tych, które stały się podstawowym źródłem wiedzy na temat działalności oddziału. Na jego czele staje w roku 1943 legendarna major Wanda Gertz, która w męskim przebraniu (ponieważ kobiet nie przyjmowano) wstąpiła w 1916 roku do legionów. Brała też udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Pasjonujące wspomnienia i relacje uczestniczek oddziału, które brały udział zarówno w samodzielnych akcjach dywersyjnych kobiet, jak i w akcjach wspólnych z mężczyznami.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.



Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

O zamachu na Kutscherę, na Koppego czy walkach „Parasola” napisano już wiele książek, nakręcono wiele filmów. W tej książce po raz pierwszy zabierają głos sami uczestnicy tych legendarnych akcji i ich bliscy. Spiżowi bohaterowie stają nam się tutaj wyjątkowo bliscy. Każdy z nich bał się śmierci swojej czy swoich bliskich. Ale musieli pokonać ten strach i pójść na akcję. I nawet wtedy gdy umierają, nie żałują tego, jak Bronek-Lot, dowódca zamachu na Kutcherę, który w ostatnich swoich słowach mówi: „Chciałbym coś jeszcze zrobić dla Polski”. I to jest ten wyznacznik ich działania. Chcieli coś zrobić dla Polski. Nawet wtedy, gdy zrozpaczeni patrzyli jak umiera Powstanie Warszawskie, mieli w sobie wiarę, że Polska się odrodzi. Najdobitniej świadczą o tym słowa poety „Parasola”, Ziutka, w słynnym wierszu: „Czerwona zaraza”:
Czekamy ciebie – czerwona zarazo,
Byś wybawiła nas od czarnej śmierci,
Abyś dla kraju tego rozerwanego na ćwierci
Była zbawieniem – witanym z odrazą.
Czekamy ciebie – nie dla nas – żołnierzy;
Dla naszych rannych – mamy ich tysiące!
A są tu dzieci i matki karmiące!
I po piwnicach zaraza się szerzy.
U stóp łun jasnych płonącej Warszawy
Legła twa armia zwycięska – czerwona
I ścierwią duszę syci bólem krwawym
Garstki szaleńców, co na gruzach kona.
Ale wiedz o tym, że z naszej mogiły
Nowa się Polska – Zwycięska narodzi!
I po tej ziemi nie ty będziesz chodził,
Czerwony władco rozbestwionej siły.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.



Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Zofia Franio – jej nazwisko powinno być tak znane w historii Polskiego Państwa Podziemnego jak Nowaka – Jeziorańskiego czy Karskiego. Krystyn a Wysoczańska wydobywa na światło dzienne ten diament-jej postawa w czasie II wojny światowej budzi podziw. Lekarz podziemia a jednocześnie członek oddziału dywersji kobiet. Czy można żyć w zgodzie z przysięgą Hipokratesa a jednocześnie parać się dywersją? Zofia Frania udowodniła że tak. Polska Ludowa za jej szlachetna postawę i wielki patriotyzm zapłaciła jak to miała w zwyczaju: więzieniem i wygumkowaniem z historii. Na szczęście dziś Krystyna Wysoczyńska przywraca jej pamięć.

Biografia Zofii Franio. Lekarza warszawskich szpitali i przychodni dla ubogich. Oficera dywersji i sapera. Brała udział w najniebezpieczniejszych akcjach. Działaczka podziemia antykomunistycznego, więźniarka polityczna, uznana za najgroźniejszego wroga Polski Ludowej. Serdeczny wychowawca młodzieży.

Katarzyna Wysoczyńska Absolwentka Wydziału Historii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Interesuje się historią najnowszą, w szczególności historią polskich kobiet w walkach niepodległościowych. Obecnie pod kierunkiem prof. Jana Żaryna prowadzi badania na temat losów więźniarek politycznych okresu stalinowskiego. Książka jest rozszerzoną wersją pracy magisterskiej obronionej w 2010 roku.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.



Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Opowieść Bamma jest tak piękna, jak jest straszna, jest tak budująca, jak tragiczna… W jego relacji znajdziemy wszystkie tragiczne elementy, nieodłączne dla doświadczeń żołnierza na najcięższym froncie II wojny światowej – froncie wschodnim – przy czym żołnierza innego niż większość, bo przecież przede wszystkim lekarza-chirurga, przez którego ręce przechodzi nieuchronny „produkt uboczny” pól bitewnych.
Peter Bamm w kampanii na wschodzie uczestniczy od jej pierwszych godzin. Przechodzi poprzez walki na Krymie i u podnóża Kaukazu, aż do tragicznego finału, gdy w huku i dymie walącej się w gruzy Rzeszy nieliczni szczęśliwcy ewakuują się z Helu.
Autor obala „mit niewiedzy o zbrodniach nazistów żołnierza niemieckiego”. Nawet on, zdeklarowany antyhitlerowiec, przyznaje, że wiedział o zbrodniach ludobójstwa na terenach podbitych.
Najbardziej zaskakującym wnioskiem płynącym z lektury „Niewidzialnej flagi”, niejako od razu umiejscawiającym relację Bamma wśród najwybitniejszych dzieł o froncie wschodnim, jest to, iż… właśnie dokładnie tak było, jak opisuje to autor.

dr Curt „Peter Bamm” emmrich (1897-1975)
Niemiecki lekarz-chirurg, wielokrotnie odznaczany oficer na frontach I i II wojny światowej. Jako lekarz okrętowy odwiedził najdalsze zakątki globu, zapoznając się z kulturą i historią różnych narodów, co nalazło odzwierciedlenie w jego światopoglądzie i twórczości. Autor licznych książek podróżniczych i historycznych, esejów i artykułów. W czasie II wojny światowej jako chirurg i dowódca wysuniętej kompanii medycznej służył w 50 Dywizji Piechoty Wehrmachtu, z którą przeszedł cały szlak bojowy, w tym pełną kampanię rosyjską aż do zniszczenia dywizji w kotle w Prusach Wschodnich w 1945 roku. „Niewidzialna Flaga” jest niepowtarzalnym zapisem doświadczeń autora z frontu wschodniego w latach 1941–1945.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

„Babi Jar” Anatola Kuzniecowa to powieść-dokument. Zawiera autentyczną relację chłopca, przed którego oczyma przesuwają się wstrząsające obrazy z okupacji Kijowa i słynnego obozu zagłady w Babim Jarze. To jedna z najważniejszych książek rosyjskojęzycznych o wojnie. Autor w swoją narrację o okupowanym Kijowie włącza też relacje innych ludzi, w tym tych, którym w cudowny niemal sposób udało się uciec z tego miejsca zagłady. Pisze o skomplikowanych stosunkach rosyjsko-ukraińsko-niemieckich. O zafascynowaniu Ukraińców Niemcami i chęci współpracy z nimi. O bezwzględności Rosjan, którzy opuszczając Kijów pozostawili w budynkach centrum miasta miny, nie zważając na straty ludności cywilnej. Pisze też o antysemityzmie części Ukraińców. Kijów lat okupacji widziany oczami dwunastoletniego chłopca, który musiał codziennie zarabiać na swój chleb, uczestnicząc w zorganizowanym handlu drugiego obiegu organizowanym przez ludzi współpracujących nierzadko z okupantem niemieckim. Książka pod względem literackim nie ustępuje największym współczesnym pisarzom rosyjskim, takim jak Sołżenicyn czy Pasternak. To arcydzieło literatury rosyjskiej po raz pierwszy ukazuje się w Polsce bez cenzury.

Przeczytaj fragment z książki

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Książka składa się z trzech pasjonujących opowieści: historii Helmutha Witte, dowódcy U-159, który zatopił podczas czterech patroli 23 statki, historii Rolfa Mutzelberga, dowódcy U-203, który zatopił 19 statków w siedmiu patrolach oraz historii zdobycia przez grupę Dana Gallerego U-505, jedynego U-Boota zdobytego przez aliantów w czasie walk na morzach podczas II wojny światowej.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Zdjęcie amerykańskiej flagi na szczycie Mount Suribachi na Iwo Jimie obiegło świat i zapewniło nieśmiertelną sławę Korpusowi Marines. Cena zdobycia wyspy była jednak bardzo wysoka. Ale Iwo Jima była zaledwie przedsionkiem piekła, jakie zgotowali Amerykanom Japończycy na Okinawie. To właśnie tutaj miały miejsce najbardziej masowe ataki kamikaze w historii, a japońscy żołnierze na lądzie walczyli z niebywałą determinacją, wiedząc, że następnym celem amerykańskiego ataku będą już ich rodzime wyspy japońskie. To właśnie te dwie kampanie są przede wszystkim treścią ostatniego tomu Samuela E. Morisona. Morison prowadzi swoją narrację do końca wojny na Pacyfiku – opisując także ataki lotnicze na Japonię – w tym dwa atomowe, na Hiroszimę i Nagasaki – oraz działania floty do podpisania aktu kapitulacji Japonii na pancerniku „Missouri”.

Książka jest dostępna w księgarniach internetowych Tantis i Bonito.

Filipiny. To tutaj po raz pierwszy pojawiły się japońskie samoloty kamikaze. Nadlatywały nad amerykańskie okręty i spadały w dół z podwieszonymi bombami. Amerykanie przeżyli szok. Liczba marynarzy nerwowo załamanych gwałtownie wzrosła. Postanowiono nie mówić o tym społeczeństwu amerykańskiemu. Wszystkie listy zostały ocenzurowane, a marynarze, którzy wracali do Stanów mieli zakaz opowiadania o lotnikach kamikaze. Jak walczyć z przeciwnikiem dla którego śmierć jawi się jako nagroda? Jak bardzo bliski jest to problem naszych czasów...
Morison pokazuje walkę o Filipiny z różnych stron, zarówno od strony lądujących na wyspach marines, jak i marynarzy na okrętach czy członków sztabu. Dzięki temu mamy pełny obraz walk o każdą wyspę, walk okrutnych, w których praktycznie nie brano jeńców.

Wspomnienia Gottloba Herberta Bidermanna w literaturze wspomnieniowej z frontu wschodniego można ustawić w jednym szeregu z takim klasykami jak „Zapomniany żołnierz” Sajera, czy „Przystanek Moskwa” Happego. To, że przeżył wojnę, graniczy z cudem. Był wielokrotnie ranny, a większość jego kolegów z którymi zaczynał kampanię wschodnią spoczęła w grobach gdzieś w bezkresnej Rosji. Front wschodni, mimo że najokrutniejszy w tej wojnie, przyciągał autora jak magnes. Wracał tam zawsze, mimo że nie musiał, bo proponowano mu bezpieczniejsze stanowiska. Adrenalina, której tam doświadczał jednak uzależniała. Nie mógł być gdzieś indziej. Walczył na Krymie, gdzie brał czynny udział w zdobyciu twierdzy Sewastopol, brał też udział w walkach pod Leningradem. W końcu bronił Prus Wschodnich, mając naszyty na ramieniu legendarny dziś napis tamtejszych wojsk: „Kurland”. Wojska broniące Kurlandii nie poddały się nigdy. Dopiero kapitulacja Niemiec spowodowała, że wywieszono białe flagi. Autor po kapitulacji trafia do rosyjskich łagrów na lata. Wycieńczony, będąc na skraju życia i śmierci, powraca do Niemiec. Wspomnienia zostały napisane po wojnie. Autor przedstawia w nich swój negatywny stosunek do Hitlera i ówczesnych rządzących w Niemczech. Na ile szczere były to wyznania? Tego już się nie dowiemy.

Autobiograficzna książka Borysa Sokołowa (1911–2001) to obraz losów „maleńkiej ludzkiej molekuły w gigantycznej wojennej zawierusze”. Wyobrażenia oficera rezerwy szybko weryfikuje niełatwe zadanie, jakim jest dowodzenie baterią artylerii na drogach odwrotu 1941 roku i walki na przedpolach Leningradu, gdzie we wszechobecnym bałaganie nikt nie wie nawet, jak wygląda wróg i gdzie się znajduje. Ale to tylko początek wojennej drogi Sokołowa. Przyjdzie mu poznać niemieckie obozy jenieckie, pracować na polach i w kopalniach, patrzeć na bombardowane miasta Rzeszy i, przede wszystkim, walczyć o przetrwanie. Wspomnienia autora, jako jedne z nielicznych, obejmują także okres po wyzwoleniu i niezwykle barwnie przedstawiają rozbójniczo-tułacze życie byłych radzieckich jeńców wojennych w strefach okupacyjnych państw zachodnich, nieodparcie kojarzące się z kozacką swobodą na Dzikich Polach, która jednocześnie stawia tysiące „ludzi radzieckich” przed nieuchronnością często tragicznego wyboru: zostać na zachodzie czy wrócić do ojczyzny proletariatu? Posmakować wolności czy mieć nadzieję, że uda się przecisnąć przez sito obozów filtracyjnych NKWD? Sugestywna i plastyczna relacja, często równie dowcipna, co fatalistyczna, skrywa jednak ogromny ładunek emocjonalny. To niezwykle odważna i wręcz brutalna w swej szczerości opowieść. Autor nie tylko nie ucieka przed opisami własnych wyborów, ale przede wszystkim nie ocenia i nie piętnuje postaw innych ludzi. Zadziwiające, ale we wspomnieniach Sokołowa nie ma nienawiści – niewielu potrafi tak pisać. To obowiązkowa lektura dla tych, którzy nie boją się zajrzeć w słowiańską duszę.

„Strach” jest wyjątkowym i przerażająco szczerym zapisem doświadczeń młodego człowieka zaplatanego w wojnę, która – jak większość wojen – jest konfliktem możnych i potężnych, pokarmem dla przemysłowców i narkotykiem dla ogarniętych patriotycznym (szowinistycznym?) obłędem mas. Wojna Chevalliera jest inna; mroczna, niechciana, bezsensowna. Wojna, na której nie ma bohaterów - jest tylko... strach. Jak pięknie powiedział John Berger, to książka, w której nie ma kartek, jest w niej tylko krzyk. Chyba nawet głośniejszy, niż w „Na zachodzie bez zmian” Remarque,a, czy w „Dymach wojny” Aramiljewa. I tym straszniejszy, że absolutnie nic, co napisał autor, nie przestało być aktualne dzisiaj.

Recenzja na stronie ciekawostkihistoryczne.pl

Zbeleteryzowana historia trzech dowódców U-bootów: E.F. Kentrata, A. Brandiego i G. Lassena, których łączą trzy rzeczy: byli wybitnymi dowódcami, osiągającymi niewiarygodne sukcesy, zostali odznaczeni Krzyżem Rycerskim i udało im się przeżyć wojnę.

Kentrakt i Brandi nie dali się zabić na 10 patrolach, co było ewenementem, bo działali w latach 1942–1944, a więc wtedy, gdy przewaga aliantów w wojnie przeciw U-bootom była już znaczna, a warunki do przeżycia znacznie trudniejsze niż na początku wojny.

Brandiemu udało się uciec śmierci, topiąc 2 brytyjskie i jeden amerykański niszczyciel.

Lassen podczas jedynie 4 patroli osiągnął niebywałe sukcesy, torpedując podczas nich aż 31 statków aliantów, z których 25 posłał na dno, osiągając wynik zatopień ponad 150 000 ton!

"Ludzie nie pojawili się na tej ziemi dla dobra ekonomii, a ekonomia nie istnieje dla dobra kapitału. Jest dokładnie odwrotnie: kapitał ma służyć ekonomii, która z kolei ma służyć ludziom"
"Jeśli chcesz rządzić ludźmi wyłącznie za pomocą narzucania władzy państwa, lepiej od razu zaplanuj godzinę policyjną od dziewiątej wieczorem" Adolf Hitler

"Pragnieniem Hitlera nigdy nie było zwyczajne stworzenie reżimu opartego na sile. Dostrzeganie wyłącznie jego żądzy władzy jest niezrozumieniem natury tego człowieka i jego motywacji" Joachim Fest

"Pamięć o wydarzeniach z lat 1918-1919 nie może być ignorowana, jeśli faktycznie pragniemy obiektywnie ocenić korzenie niemieckiego antysemityzmu"
"Rosyjski imperializm mógł zmienić flagi w 1917 roku, ale w żadnym wypadku nie zmienił swojej natury" Leon Degrelle

Cytaty pochodzą z 2 tomu książki Leona Degrella "Wiek Hitlera".

Zachęcamy do przeczytania wstępu do tej książki TUTAJ.

Fascynująca opowieść o drugiej części Bitwy o Atlantyk, czyli Samuel Eliot Morison o stopniowej klęsce U-bootów, od maja 1943 do maja 1945 roku.
To opowieść o wyścigu technologicznym, który stwarzał przewagę to jednej to drugiej strony w różnych fazach bitwy, ale także o zmiennej taktyce stosowanej przez obie strony. A wszystko to przewija sie w opisach bitew U-bootów z konwojami i polowaniach na U-booty przez specjalnie stworzone do tego grupy okrętów. Autor przedstawia szczegółowo najciekawsze wydarzenia tej najdłuższej w historii drugiej wojny światowej bitwy, która toczyła się ze zmiennym szczęściem od początku wojny do jej końca.

„Kobiety kochają ludzi władzy. Hitler pokazał mi szufladę pełną listów od kobiet, które błagały go by został ojcem ich dzieci…”

„Gdyby tylko Brytyjczycy chcieli wziąć pod uwagę propozycje porozumienia Wilsona, pierwsza wojna światowa w ogóle by nie wybuchła”
Richard Seymour, historyk Uniwersytetu w Yale

„Anglia jest tylko związana z Europą, ale nie jest jej częścią”
Winston Churchill

„Lud ma prawo i obowiązek aby przejąć władzę siłowo, a nie za pomocą demokracji”
Lenin

Cytaty pochodzą z książki Leona Degrella, „Wiek Hitlera”




Recenzja książki na stronie histmag.org

Wspomnienia niemieckiego żołnierza z frontu wschodniego i pobytu w radzieckiej niewoli.

Wspomnienia żołnierzy batalionu "Pięść", zebrane przez Andrzeja Zawadzkiego, ojca znanej aktorki, p. Magdy Zawadzkiej. Pierwsza publikacja, dotycząca wyłącznie tego batalionu. Żołnierze "Pięści" walczyli we wszystkich prawie dzielnicach Warszawy w czasie Powstania Warszawskiego od Muranowa, Woli i Starówki poprzez Śródmieście i Kampinos.

"Raj dla U-bootów" - tak najczęściej dowódcy pierwszych niemieckich U-bootów, które dotarły do brzegów Ameryki, określali stan amerykańskiej obrony przeciwpodwodnej. Pierwszym dowódcą, który dotarł do tego "raju" był Reinhard Hardegen.
Niedoszły lotnik, zrobił błyskawiczną karierę jako dowódca U-bootów. Został zapamiętany przede wszystkim z dwóch ostatnich, pełnych sukcesów patroli do brzegów amerykańskich, gdzie prowadził walkę w brawurowy sposób.
Pierwsze wydanie wspomnień Hardegena ukazało się jeszcze w faszystowskich Niemczech, ale wyjątkowo mało jest w nich, jak na okres wojenny, propagandy nazistowskiej.

Brutalna statystyka Wielkiej Wojny Ojczyźnianej dowiodła, iż średni okres życia szeregowego radzieckiego żołnierza na froncie wschodnim wynosiła od dwóch tygodni podczas operacji ofensywnych do miesiąca podczas działań obronnych. W tej sytuacji wspomnienia prostego żołnierza frontowego są niezmierną rzadkością.
Szczęśliwym zrządzeniem losu autorowi udało się oszukać bezlitosną statystykę i przeżyć tam, gdzie los swykle nie był łaskawy dla tysięcy prostych żołnierzy - pod Stalingradem, na Łuku Kurskim, na "Wyspie Śmierci" na Dnieprze, na krwawych stepach Ukrainy.
Frontowe wspomnienia Mansura Abdulina to literatura ciekawa i wzruszająca - swoisty dokument epoki, wobec którego trudno jest przejść obojętnie.

Opowieść o niezwykłym rajdzie na Atlantyk krążownika “Admiral Hipper” i rejsie z Japonii do Niemiec łamacza blokady ”Ermland” w drugiej wojnie światowej oraz niezwykła historia załogi “Emdena”, która po zatopieniu okrętu przy Wyspach Kokosowych próbowała się dostać do Niemiec podczas pierwszej wojny światowej. Relacja oficera mogłaby być kanwą świetnego filmu przygodowego. Jego opowieść była tłumaczona na język angielski jeszcze w czasie trwania I wojny światowej i wzbudziła niebywałą sensację na świecie.

„Włoch w śniegach Rosji” jest relacją absolutnie wyjątkową. Epopeja włoskiego Korpusu Alpejskiego – porzuconego i praktycznie zdradzonego przez niemieckiego sojusznika – oraz jego tragiczne losy w czasie zimowego odwrotu znad Donu są jedną z najtragiczniejszych kart historii walk na froncie wschodnim. Osobiste relacje z tych wydarzeń są niezwykle rzadkie – bardzo niewielu zostało tych, którzy mogliby napisać wspomnienia. Jednak wartość chwytających za serce i przerażająco szczerych zapisków Mario Rigoniego jest podwójna. To nie tylko historia strzelców alpejskich, przejmujący opis ludzkich tragedii i donośny sprzeciw przeciwko absurdowi wojny. To przede wszystkim dowód na to, że nawet na dnie piekieł zawsze tli się nadzieja i człowiek, niezależnie od sytuacji i koloru munduru który nosi, wciąż może uchronić się przed ostatecznym szaleństwem – o ile nie zapomni, że jest człowiekiem.

Michal Viewegh – od siedmiu lat absolutny lider na czeskim MICHAL VIEWEGH rynku wydawniczym. Do tej pory w Czechach sprzedano ponad 2 000 000 (dwa miliony!) egzemplarzy jego książek. Na podstawie jego tekstów nakręcono 10 filmów, w tym kultowego czeskiego reżysera Zdenka Zelenki. Jego książki zostały przełożone na 23 języki.

„Jeśli dziś szukać sukcesora Milana Kundery w czeskiej literaturze, to jest nim bez wątpienia Michal Viewegh. Jego książki to połączenie wyjątkowej inteligencji i błyskotliwego, świetnie się czytającego prostego stylu.” Thomass Brusig, „Der Spiegel”

„Na ewentualne pytanie, z jakich to wątpliwych pobudek wybrałem akurat temat seksu, najpierw przytoczyłbym kilka wymownych liczb (a liczby nie kłamią): według Światowej Organizacji Zdrowia kobieta myśli o seksie średnio 30 razy dziennie, nawet w klimakterium; mężczyzna, bez względu na wiek co 8 minut.”
Michal Viewegh




Fragmenty książki:

• Wpływ tequili na ciało migdałowate znanej osobistości
• Wyobraźnia intelektualistów w czasach po Oświęcimiu

Patronat medialny:

Niezwykle barwny opis wojennych losów autora jest nie tylko relacją dokonań lekarza, ale i opowieścią żołnierza, który po dziesięciu miesiącach walk znalazł się wśród dwudziestu ośmiu ostatnich, pozostałych przy życiu ludzi swojego batalionu – z ośmiuset, którzy przekroczyli Bug w czerwcu 1941 roku. „Przystanek Moskwa” to jedna z najbardziej dramatycznych relacji z drugiej wojny swiatowej, która stała się klasyką tego typu gatunku literackiego.

Massie jest mistrzem historycznej opowieści, imponuje niesamowitym literackim rzemiosłem… Max Boot, The New York Times Book Review

Przedstawił każdą postać z artystyczną wizją pisarza… napisana z pasją opowieść o ludziach z epoki pierwszej wojny światowej… The Waszyngton Post Book World

Wspaniałe, niewyobrażalne osiągnięcie …Książka napisana lekkim, świetnie się czytającym stylem oparta na benedyktyńskiej pracy historyka... Milwaukee Journal Sentinel

Żywy opis postaci i wydarzeń… mistrz gawędziarstwa… w tym rodzaju historycznego pisarstwa wątpię, by Massie miał sobie równego Paul Kennedy, Los Angeles Time Book Reviev

Pierwszy tom „Bitwy o Atlantyk” zawiera opis pierwszej fazy wojny Amerykanów z hitlerowskimi Niemcami. Nazywany jest on okresem „raju dla U-bootów”. Nieliczne niemieckie okręty podwodne, które zaatakowały okolice wschodniego wybrzeża amerykańskiego, a potem rejon Zatoki Meksykańskiej i Karaiby, odniosły tam oszołamiające sukcesy. W tym czasie U-booty nie zatapiały mniejszych statków, nie strzelały nawet do dużych, ale pustych jednostek, ponieważ żal było im torped na takie cele. To największy blamaż amerykańskiej floty w całej jej historii…

Samuel Eliot Morison (1887–1976)
Kontradmirał, ofi cjalny historyk US Navy w II wojnie światowej, dwukrotny laureat Nagrody Pulitzera. Człowiek–legenda w USA. Jedna z współczesnych fregat amerykańskich została nazwana jego imieniem.

Zbiór reportazy Horsta Slesiny z pierwszych miesiecy niemieckiej kampanii 1941 roku przeciwko Zwiazkowi Radzieckiemu to doprawdy niezwykła kolekcja. Jako korespondent wojenny zawsze towarzyszył zołnierzom na pierwszej linii, jako oficer czesto walczył z nimi ramie w ramie. Przelany na papier zapis relacji, które w formie audycji radiowych trafiały do słuchaczy w ojczyznie, brzmi dzisiaj jak głos nie z tego swiata. Bombastyczny, przesiakniety antysemityzmem i ideologia nazistowska styl wypowiedzi rodem z „Deutsche Wochenschau” jest cennym dokumentem czasów wielkiej wojny. Ale t o nie tylko barwne relacje z walk i zwyciestw, majace umocnic ducha jego rodaków w Rzeszy. Opisy zycia w stalinowskiej Rosji mimo, iz czasami przesadzone, sa dowodem na szok, jaki przezyli Europejczycy w zderzeniu z komunistycznym rajem na ziemi. Ale w ksiazce Slesiny jest cos wiecej. Autor był bacznym obserwatorem i swietnie posługiwał sie piórem.

Wspomnienia majora Piotra Nikołajewicza Palija mają w sobie ten specyficzny klimat, który porywa nas w Sołżenicynie czy Herlingu-Grudzińskim. Czytelnik zagłębia się wraz z Palijem w meandry życia obozowego i obserwuje walkę o przetrwanie niemal trzymając autora za rękę.
Tak sugestywny bowiem jest język Palija.
Palij był więźniem obozów jenieckich w Podnieśnie i Zamościu, potem trafił w morderczym marszu do klasztoru na Łysej Górze, aby wreszcie wylądować w słynnym Peenemunde, gdzie został skierowany do pracy jako inżynier.
To także opowieść o okresie przedwojennym i samej wojnie, w której Palij, pojmany przez Niemców, zostaje jednym z setek tysięcy czerwonoarmistów skazanych na gehennę życia za drutami.